UKSZTAŁTOWANIE powierzchni Polski.

 

   Mówiąc o ukształtowaniu powierzchni mamy na myśli wielkie formy powierzchni Ziemi, takie jak niziny, wyżyny i góry. Natomiast pod pojęciem rzeźby terenu rozumiemy ogół drobniejszych form urozmaicających te wielkie formy.

   Ukształtowanie powierzchni, jak i rzeźba terenu wywierają olbrzymi wpływ na inne elementy środowiska geograficznego [np. klimat, rozwój przemysłu i rolnictwa, zasilanie rzek, liczba zbiorników wodnych t.j. jeziora]

 Ukształtowanie powierzchni Polski – jest rezultatem działania różnych czynników zewnętrznych, głównie wód płynących i lodowców oraz czynników wewnętrznych (trzęsienie ziemi, ruchy lądotwórcze i górotwórcze).

   Rzeźba Polski północnej i środkowej jest rzeźbą polodowcową, zaś rzeźba Polski południowej to rezultat wielokrotnego, nierównomiernego wypiętrzania skorupy ziemskiej i rozcinania wypiętrzonego górotworu przez wody płynące.

   Rzeźba terytorium Polski – jest na ogół korzystna dla gospodarczej działalności społeczeństwa. Zdecydowanie przeważają u nas niziny - 91% powierzchni kraju. Pozostała część wzniesiona jest ponad 300m n.p.m. ale tylko 0,2% powierzchni kraju zajmują góry, wzniesione powyżej 1000m n.p.m. Mimo przewagi nizin Polska nie jest krajem o monotonnej rzeźbie. O urozmaiceniu rzeźby decydują bowiem nie tylko wzniesienia n.p.m., ale także wysokości względne. Tereny równomierne, płaskie – stanowią niewielki odsetek powierzchni kraju.

   Można powiedzieć, że ukształtowanie powierzchni Polski zmienia się z południa na północ (od Gór do morza – teren stopniowo się obniża).